Blacklisting

Blacklisting is een beveiligingsmaatregel waarbij specifieke applicaties, bestanden, websites, IP-adressen of processen automatisch worden geblokkeerd. Alles wat op een zogenoemde zwarte lijst staat, mag niet worden uitgevoerd of bereikt. Het systeem controleert continu of iets voorkomt op deze lijst en grijpt direct in als dat zo is.

Het wordt veel gebruikt om bekende dreigingen tegen te houden, zonder dat een gebruiker daar zelf iets voor hoeft te doen.

Waar wordt blacklisting voor gebruikt?

Het wordt onder andere ingezet om:

  • bekende malware en virussen te blokkeren
  • toegang tot schadelijke websites te voorkomen
  • verdachte e-mailafzenders of IP-adressen uit te sluiten
  • ongewenste applicaties of processen te stoppen

In veel beveiligingsoplossingen, zoals antivirussoftware en firewalls, vormt blacklisting een basismechanisme om bekende risico’s snel te blokkeren.

Verschil tussen black- en whitelisting

In principe werken ze volgens een tegenovergestelde aanpak. Bij blacklisting is in principe alles toegestaan, behalve de onderdelen die expliciet zijn geblokkeerd. Bij whitelisting werkt het andersom: standaard is alles geblokkeerd en mogen alleen onderdelen worden gebruikt die vooraf zijn goedgekeurd. Hierdoor is blacklisting vaak eenvoudiger te beheren, maar ook minder strikt dan whitelisting.